Randki

W okresie dojrzewania wielu nastolatków zaczyna chodzić na spotkania ze swoimi sympatiami. Może to być bardzo zabawne i miłe, ale niekoniecznie musi być bezproblemowe. Możesz na przykład chcieć umówić się z kimś na spotkanie, ale twoi rodzice będą uważali, że jeszcze jesteś zbyt młoda na randki. Może być i tak, że sama będziesz się czuła do tego jeszcze nie przygoto­wana, a znajomi i rodzice zaczną cię do tego nama­wiać. Może być ci trudno zdecydować, czy chcesz uma­wiać się tylko z jedną, czy z wieloma osobami. Jeśli spotykałaś się z kimś od dłuższego czasu, a teraz ko­niecznie chcesz się umówić z kimś innym, mogą wynik­nąć problemy z zakończeniem starego związku. Kiedy twój chłopak postanowi zmienić dziewczynę, może ci być trudno się z tym pogodzić. Deprymująca bywa też sytuacja, kiedy masz ochotę na randkę, tymczasem nikt nie wykazuje chęci, by się z tobą umówić.

Jeśli masz takie problemy, bardzo może ci po­móc rozmowa z kimś zaufanym, na przykład z rodzi­cami, ze starszym rodzeństwem lub z najlepszą przy­jaciółką.

Przypuśćmy, że chcesz mieć chłopaka, ale nic się nie udaje, i zastanawiasz się, czy kiedykolwiek się uda.
Jeśli wszyscy twoi znajomi już kogoś mają, a ty nie, to normalne są obawy, że taka sytuacja może się nigdy nie zmienić. Jeśli tak myślisz, przypomnij sobie zaw­sze o rytmie rozwoju uczuciowego, o którym była mo­wa wcześniej. Zdaję sobie sprawę, że mimo to może ci być przykro. Pamiętaj, że każdy z nas jest inny i po­równywanie z koleżankami na nic się tu nie zda. Jedno jest pewne, taki moment nastąpi. Gwarantuję ci to! I wtedy to będzie twój czas. Warto cierpliwie poczekać.
Masz jeszcze całe życie przed sobą. Tak naprawdę to wcale nie jest takie ważne, czy będziesz miała pier­wszego chłopaka w wieku dwunastu lat, czy dopiero dwudziestu. Tak naprawdę liczy się tylko to, co robisz w zgodzie z sobą.

Czy dziewczyna może poprosić chłopaka, aby z nią chodził?

Sądzę, że tak. Choć niektórzy wciąż uważają to za niewłaściwe, większość jest zdania, że inicjatywa może wyjść od dziewczyny. W rzeczywistości wiele osób są­dzi, że jest to wspaniały pomysł. Większość chłopców, z którymi na ten temat rozmawiałam, bardzo chciała­by, żeby dziewczęta czasem przejmowały inicjatywę. Dziewczęta często nie mają nic przeciwko temu, ale bardziej przejmują się tym, co inni mogliby na ten te­mat powiedzieć, albo boją się odmowy ze strony chło­paka i wolą czekać zawsze na jego inicjatywę.

Naszym zdaniem należy próbować. Rzeczywiście odmowa byłaby dosyć przykra, ale przecież to nie koniec świata. Jeśli dziewczyna zawsze będzie czekać, aż to ją poproszą, może to nigdy nie nastąpić. Jedna z dziewcząt wyznała nam:

Mój chłopak jest taki nieśmiały. Nigdy nie bylibyśmy razem, gdybym mu tego nie zaproponowała. Cieszę się, że to zrobiłam.
Co robić, jeśli za każdym razem, gdy chcę się z kimś spotkać, spotykam się z odmową ?

Jeśli wielokrotnie pytałaś jednego chłopaka, czy chce z tobą chodzić, i za każdym razem spotykałaś się z odmową, musisz pogodzić się z faktem, że rzeczywiś­cie nic do ciebie nie czuje. Trudno powiedzieć, ile razy powinno się pytać, zanim się całkowicie zrezygnuje. Częściowo zależy to od sposobu, w jaki ci odmówi. Jeśli powie, że już jest z kimś innym lub że nie jest tobą zainteresowany, nie powinnaś ponawiać prośby. Jeśli mówi: „Przepraszam, ale jestem zajęty" lub nie podaje konkretnego powodu – spróbuj jeszcze raz. Może na­prawdę nie mieć czasu i innym razem będzie zachwy­cony propozycją. Jeśli jednak za każdym razem sły­szysz to samo, możesz zapytać wprost: „Czy jest taki dzień, w którym moglibyśmy się spotkać?" Odpowiedź na to pytanie wyjaśni ci, czy warto ponowić starania.

Jeśli proponowałaś spotkania różnym chłopcom i za każdym razem otrzymywałaś odmowę, musiało ci być bardzo przykro. Z pewnością przychodziło ci do głowy, że jesteś nieatrakcyjna i nikomu się nie podobasz. Za­nim pogrążysz się w rozpaczy, zastanów się dobrze, czy prosisz odpowiednie osoby. Może zwracasz się tyl­ko do tych chłopców, którzy są najprzystojniejsi i naj­bardziej atrakcyjni? Jeśli tak jest, wcale mnie te od­mowy nie dziwią. Tego typu chłopcom na pewno wiele dziewcząt okazywało już swoje uwielbienie i twoje nie jest dla nich niczym szczególnym. Większe szanse mia­łabyś zwracając się do mniej oszałamiającego chłopca. To, że ktoś jest przystojny, nie znaczy, że będzie dla ciebie najlepszym partnerem. Ważniejsze jest, czy jest dla ciebie miły i czy dobrze się czujecie ze sobą. Zalety charakteru są o wiele ważniejsze od urody.

Rodzi się również pytanie, jak dobrze znasz osobę, z którą chcesz chodzić. Jeśli okazujesz względy oso­bie, którą dopiero poznałaś, musisz liczyć się z tym, że nie wszyscy są tacy szybcy jak ty. Jeśli zostawisz tro­chę czasu na wzajemne poznanie się, twoje szanse wzrosną.

Myślę, że w podobnych przypadkach dobrze jest po­rozmawiać z wypróbowaną przyjaciółką. Może ci obiektywnie powiedzieć, co myśli o twoich sympatiach, być może jest coś, czego sama nie dostrzegasz. A może okaże się, że gdzieś jest ktoś, kogo nie dostrzegasz za­aferowana kimś innym, a on marzy o spotkaniu z tobą.

Co należy zrobić, jeśli chcesz się umawiać, a twoi rodzice sprzeciwiają się?

Nastolatki wybierają na ogół jedną z tych trzech możliwości:
1.        umawiają się za plecami rodziców,
2.        są posłuszni rodzicom i czekają na ich zgodę,
3.        próbują zmienić decyzję rodziców.

Przyjrzyjmy się tym trzem wariantom.

Ukrywanie się przed rodzicami jest najgorszym rozwiązaniem. Jeśli zostaniesz przyłapana na niepo­słuszeństwie, możesz mieć sporo kłopotów i stracić zaufanie rodziców. Ale nawet jeśli nikt tego nie odkry­je, będziesz miała poczucie winy, że ich okłamujesz.Z kolei, czekanie na zgodę rodziców w przypadku, gdy jest ktoś, na kim ci szczególnie zależy, może być bardzo trudne. Rodzice na ogół nie są małoduszni czy niesprawiedliwi i naprawdę robią wszystko z miłości do ciebie. Są starsi, więcej wiedzą i starają się ochro­nić cię przed wszelką krzywdą. Zapewne mają rację nie zgadzając się na randki. Spróbuj się zastanowić: „Czy innym dzieciom w moim wieku wolno się uma­wiać? Czy naprawdę cokolwiek stracę, jeśli posłucham rodziców?"

Jeśli uczciwa odpowiedź brzmi „nie", to być może lepiej poczekać. Jeśli jednak rodziców osądzasz jako nazbyt surowych i staromodnych, spróbuj rozpatrzyć trzecie wyjście – zmienić ich nastawienie. Nie jest to łatwe, ale warto spróbować. Przede wszystkim do­wiedz się, jaka jest przyczyna odmowy. Co ich nie­pokoi? Może będziecie mogli znaleźć jakieś kompromi­sowe rozwiązanie. Jeśli rodzice uważają, że jesteś zbyt młoda, aby spotykać się z tym chłopakiem sam na sam, to może pozwolą spotykać się wam w większej grupie. I jeśli na przykład zabronią ci pójść z nim do kina, to może puszczą cię na prywatkę, gdzie będzie więcej ko­legów i koleżanek, lub zgodzą się zaprosić go do domu.


W jaki sposób można się przekonać, czy to prawdziwa miłość?

Młodzi ludzie, gdy zaczynają się spotykać, uważają, że są w sobie zakochani, a ponieważ nie zawsze tak by­wa, stąd to pytanie.
Uczucia nie mogą być ani zmierzone, ani zważone i każdy człowiek te sprawy pojmuje inaczej. Nie ma więc właściwie odpowiedzi na to pytanie. Możemy tyl­ko podzielić się z tobą naszymi niektórymi spostrzeże­niami na ten temat.

Trzeba umieć odróżnić prawdziwą miłość od zaśle­pienia. Zaślepienie to uczucie bardzo gwałtowne i in­tensywne, które sprawia, że nie potrafimy ani myśleć o czymś innym, ani rozumować rozsądnie. Często myli się zaślepienie z miłością. Jednakże to pierwsze na ogół nie trwa długo, natomiast prawdziwa miłość może przetrwać lata. Oczywiście początkowe zaślepienie może przerodzić się w prawdziwą miłość. Częściej jed­nak zdarza się, że mija ono szybko i trudno wtedy od­powiedzieć sobie na pytanie: „Co ja w nim takiego wi­działam?" Żeby kogoś naprawdę kochać, trzeba go do­brze poznać, zarówno wady, jak i zalety. Zakochać się można od razu. Prawdziwa miłość wymaga czasu.

Bez względu na to, jak się zaczyna wasz związek, czy w wyniku gwałtownej namiętności czy spokojniej, osiąga w pewnym momencie taki punkt, kiedy zadaje­cie sobie pytanie, czy jest aż tak ważny, żeby go kon­tynuować. Może się wtedy zdarzyć, że zdecydujecie się na rozstanie. Sądzę, że o prawdziwej miłości można mówić dopiero wtedy, gdy przejdzie się przez ten etap i świadomie postanowi być ze sobą dalej.
 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.