Owłosienie, potliwość i pryszcze

Rozstępy skóry

U niektórych młodych ludzi podczas dojrzewania pojawiają się na skórze białe lub czerwone linie. Nie jest to zjawisko zbyt częste, niemniej zdarza się. Powo­duje je zbytnie naciągnięcie skóry podczas gwałtowne­go wzrostu. Skóra traci swoją elastyczność i rozciągli­wość. Rozstępy skóry mogą być także wywołane inny­mi przyczynami, takimi jak zażywanie niektórych le­karstw, ciąża, gwałtowne przybranie na wadze. W miarę dorastania ślady te zwykle bledną i stają się mniej widoczne.

Owłosienie łonowe i pod pachami, potliwość oraz zmiany skórne to tylko niektóre zmiany sygnalizujące dojrzewanie.

Eskimosi mają ponad sto słów na określenie śniegu, ponieważ śnieg jest bardzo ważnym elementem ich życia. Ludzie o piersiach mówią: biust, duże błękitne oczy, cycki, zderzaki. Ta liczba określeń świadczy o roli piersi w ludzkim życiu.

Nie przypominam sobie, kiedy po raz pierwszy spo­strzegłam, że moje piersi zaczynają się rozwijać, ale doskonale pamiętam moment, gdy kto inny to zauwa­żył. Pewnego razu miałam opiekować się dwiema dzie­więcioletnimi bliźniaczkami, córkami przyjaciół moich rodziców. Nie znałam wcześniej tych dziewczynek, miałam się nimi zaopiekować po raz pierwszy (i, jak się okazało, ostatni) i nie spodziewałam się, że to bę­dzie takie trudne. Niewinne dziewczątka na przykład wpuściły rybki z akwarium do muszli klozetowej, aby „miały więcej miejsca do pływania". Kiedy na klęcz­kach usiłowałam wydobyć biedne rybki, moje podo­pieczne wsadziły swojego małego żółwia do tostera, „żeby go trochę rozgrzać".

Nie to jednak okazało się najgorsze. Dziewczynki były słodkie jak cukierek, dopóki rodzice przebywali w domu. Gdy tylko zamknęły się za nimi drzwi, sko­ czyły na mnie i szarpiąc z całej siły moją bluzkę zaczę­ły krzyczeć: „ O… masz piersi! Pokaż je, pokaż! Nie możemy się doczekać, kiedy będziemy takie miały". W końcu udało mi się ich pozbyć, ale zapewniam was, że nigdy wcześniej nie czułam się tak głupio.

Bez względu jednak na to, czy podchodzicie do spra­wy swego biustu tak entuzjastycznie, jak te dwie pa­nienki, czy jesteście tym równie przestraszone, jak ja byłam, wcześniej czy później wasze piersi zaczną się rozwijać.

Pryszcze, trądzik oraz inne zmiany skórne

Podczas dojrzewania również gruczoły łojowe uak­tywniają się. Cera staje się tłusta i u wielu nastolat­ków pojawiają się pryszcze czyli trądzik, mniej lub bar­dziej dokuczliwe. Ale są też tacy, którzy nie doświad­czają tych kłopotów.

W okresie dojrzewania gruczoły łojowe produkują w nadmiarze substancję zwaną łojem. Gruczoły te znajdują się na całej skórze. Szczególnie dużo jest ich na twarzy, plecach, szyi, ramionach i klatce piersio­wej. Łój jest wytwarzany w dolnej części gruczołu łojo­wego i później przedostaje się do porów na powierzchni skóry. Sprawia, że skóra jest miękka i elastyczna.
Jeśli łoju jest zbyt dużo, pory mogą się zapchać i pojawiają się zaskórniki często zwane też wągrami. Wie­lu ludzi myśli, że są to odrobinki brudu, które zatrzy­mały się w porach. To nieprawda. Wągry to nie jest brud, lecz łój i różne inne substancje, które nabierają czarnej barwy po zetknięciu się z powietrzem. Cza­sami zaskórniki mają białe wierzchołki.

W przypadku nieusuwania wągrów łój może zap­chać pory i gdy dostaną się tam zarazki, może dojść do infekcji. Może ona wystąpić także przy pryszczach – zaczyna się wtedy zbierać ropa. Infekcja skóry nazywa się trądzikiem młodzieńczym. Jest to bardzo kłopotli­wa przypadłość i w wyniku niewłaściwego postępowa­nia może nawet skończyć się oszpeceniem twarzy przez dzioby i blizny.

Trądzik pojawia się szybciej u osób z tłustą cerą. Sprzyja temu naturalne natłuszczenie skóry połączo­ne ze wzmożonym wytwarzaniem łoju podczas dojrze­wania. Wojując ciągle z pryszczami, na pewno wolała­byś mieć suchą cerę. W wieku starszym jednak bę­dziesz szczęśliwa, że takiej nie masz, bo jest o wiele bardziej podatna na zmarszczki.

Trądzik jest dolegliwością genetyczną. Jeśli więc miał go ktoś w twojej rodzinie, to jest prawdopodobne, że u ciebie też wystąpi. Wielu lekarzy uważa, że spo­żywanie niektórych produktów, takich jak czekolada, słone chipsy, orzeszki i potrawy z dużą zawartością tłuszczu czynią cię bardziej podatną na choroby skó­ry. Inni nie zgadzają się z tym poglądem. Jedno z ba­dań wykazało, że ilość zjedzonej czekolady nie miała nic wspólnego z trądzikiem. Jeśli jednak zaobser­wowałaś, że niektóre pokarmy go wywołują, lepiej ich unikać.

Czynnikiem wywołującym trądzik może być także stres. Wielu nastolatków zauważyło, że pryszcze poja­wiają się przed różnymi ważnymi wydarzeniami, taki­mi jak ważna randka, mecz lub klasówka, które szcze­gólnie podniecają lub stresują.
Choć słońce ma dobroczynny wpływ na trądzik i krosty oraz wysusza skórę, w niektórych przypad­kach może szkodzić. W gorącym, suchym klimacie mo­że być pomocne, natomiast w gorącym, ale wilgotnym pogarsza sytuację. Niektóre nastolatki chodzą do sola­rium, aby pozbyć się pryszczy i żeby się opalić. Nie zawsze jest to takie zbawienne, jak myślicie.

Po pierwsze, można się dotkliwie poparzyć, jeśli się zostanie pod lampą choć o minutę dłużej niż trzeba. Siedząc pod lampą mamy ciągłe wrażenie, że wcale się nie opaliłyśmy, i że trzeba jeszcze trochę zostać. W wy­niku takiego postępowania nazajutrz oglądamy popa­rzoną skórę. Jeśli już koniecznie chcesz chodzić do so­larium, ściśle przestrzegaj zaleceń.

Po drugie, naświetlanie przyśpiesza efekty starze­nia się. Osoby, które przebywają dłuższy czas na słoń­cu, mają o wiele więcej zmarszczek, co sprawia, że wyglądają starzej. Nadmierne poddawanie się działa­niu promieni ultrafioletowych zwiększa ryzyko poja­wienia się raka skóry. Tak więc w trakcie opalania i naświetlań należy zachować ostrożność.

Pryszcze występują na ogół między czternastym a siedemnastym rokiem życia, chociaż zdarzają się także u młodszych i starszych osób. Niektórzy mają z tym problem tylko rok lub dwa i potem ich gruczoły przystosowują się, skóra staje się mniej tłusta i prysz­cze znikają. Inni mogą mieć te problemy znacznie dłu­żej, nawet już po okresie dojrzewania.

Uczniowie często pytają, co robić, aby zapobiegać pryszczom lub wyleczyć trądzik. Chociaż nie ma stu­procentowo skutecznych sposobów zapobiegania pryszczom ani pozbywania się trądziku, pewne wska­zówki mogą okazać się przydatne. Częste mycie głowy powstrzyma zbyt obfite przenikanie łoju do skóry. My­cie miejsc, w których jest najwięcej gruczołów (twarzy, szyi, ramion, pleców, górnej części klatki piersiowej) przynajmniej raz dziennie zapobiega powstawaniu pryszczy, ponieważ usuwa tłuszcz z powierzchni skóry oraz otwiera pory. Na początku należy się myć ciepłą wodą, aby pory się otworzyły, a następnie spłukać zim­ną wodą, by je zamknąć. Także przemycie skóry watką nasączoną środkiem ściągającym (na przykład z alko­holem izopropyłowym) usunie tłuszcz i brud z porów. Należy pamiętać jednak o tym, że nadmierna ilość tego płynu wysusza skórę.

Jeśli masz wyjątkowo tłustą cerę, dobrze jest myć się dwa, trzy razy dziennie zwykłym mydłem. Można używać również specjalnych mydeł bakteriobójczych. Jeśli masz pryszcze na plecach, myj tę część ciała dwa razy dziennie, używając bakteriobójczego mydła i ost­rej szczotki.

W przypadku wągrów dobrym środkiem jest wy­suszające mydło lub tonik (uważaj jednak, gdyż mo­gą drażnić skórę). Nie stosuj ich częściej niż zaleca to instrukcja.

Stosowanie tych środków nie zawsze zapobiega pryszczom. Od czasu do czasu lekkie przypadki trądzi­ku mogą być leczone płynami lub kremami dostępnymi w aptekach bez recepty. Jeśli mimo wszystko wyprys­ki nie ustąpią, trzeba się udać do dermatologa.

Bardzo często rodzice mówią: „Nie przesadzaj, wca­le nie jest tak źle" lub „Zostaw, wyrośniesz z tego". Lecz jeśli im wytłumaczysz, że problemy z cerą są dla ciebie bardzo ważne, to na pewno zrozumieją.

Jak może ci pomóc dermatolog? W różny sposób. Jeśli chcesz się pozbyć wągrów, lekarz może użyć spec­jalnego przyrządu do ich usuwania. Urządzeniem tym naciska się skórę, powodując wyciśnięcie wągra z poru i odblokowanie kanalika łojowego. Po zabiegu skóra może być przez chwilę czerwona, ale na pewno nie bę­dzie znaków czy blizn, które mogą wystąpić po wycis­kaniu wągrów palcami. Również pryszczy nie powinno się wyciskać palcami, gdyż to może pozostawić dzioby i blizny. Wspomnianego przyrządu nie można nato­miast używać do usuwania pryszczy, gdyż mogłoby to bardziej zaszkodzić niż pomóc.

Dermatolog może też przepisać lekarstwa skutecz­niejsze niż te środki, które nabywa się bez recepty. Na przykład w niektórych przypadkach lekarz może prze­pisać tetracyclinę – antybiotyk, który zabija bakterie, powstające w zapchanych porach i wywołujące trą­dzik. Środek ten zmniejsza również ilość wydzielanego łoju. Niekiedy to lekarstwo działa wspaniale i całkowi­cie leczy trądzik. Jednakże stosować go można tylko pod kontrolą lekarza, gdyż ubocznymi skutkami mo­gą być bóle żołądkowe albo zwiększona wrażliwość na poparzenia słoneczne. Oczywiście nie są to zbyt groźne dolegliwości, co nie znaczy jednak, że można stosować te leki bez uzgodnienia z lekarzem. Może on także przepisać inną kurację, a zatem jeśli masz po­ważne problemy ze skórą, nie zwlekaj z udaniem się do dermatologa.

Dezodoranty i antyperspiratory

Jeśli cię niepokoi nadmierna potliwość pod pacha­mi, to możesz używać dezodorantów. Na rynku dostęp­nych jest wiele typów dezodorantów: w aerozolu, kre­mie, płynach i sztyftach. Niektóre są zapachowe, inne nie. Niektóre są reklamowane jako męskie, inne jako damskie, ale wszystkie mają jedno przeznaczenie. De­zodoranty neutralizują przykrą woń i nadają wasze­mu ciału przyjemniejszy zapach. Antyperspiratory za­wierają także substancje wysuszające pot. Najwydaj­niejsze dezodoranty zawierają uwodniony chlorek alu­minium. Niektórzy twierdzą, że ta substancja może przeniknąć przez skórę i dostać się do krwi, co bywa szkodliwe. Są i tacy, którzy nie zgadzają się z tą opi­nią. Sama musisz zdecydować, czy chcesz ich używać czy nie.

Na cokolwiek się zdecydujecie, pamiętajcie o wcześ­niejszym zapoznaniu się z nalepką. Niektóre lepiej sto­sować wieczorem, niż tuż po przebudzeniu się. Możecie też się dowiedzieć, że lepiej nie stosować ich zaraz po gorącej kąpieli, bo jeśli będziecie zbyt rozgrzani, pot może zmyć dezodorant. Przed użyciem lepiej jest więc trochę ochłonąć.

Kiedy rozmawiamy o zapachach wydzielanych przez nasze ciało i o dezodorantach, nie możemy nie wspomnieć o sromie i o specjalnych dezodorantach do pochwy. W sromie też znajdują się gruczoły potowe, które podczas dojrzewania stają się aktywniejsze. Są tam również gruczoły łojowe, które uaktywniają się w tym okresie. Z tego powodu okolice sromu stają się wilgotniejsze i wydzielają specyficzny zapach, niezna­ny w dzieciństwie.

Obecnie można kupić specjalne dezodoranty do sro­mu, jednak nie polecamy ich, gdyż mogą działać draż­niąco. Poza tym, jeśli się nie ma żadnej infekcji, poch­wa nie powinna wydzielać przykrej woni. Codzienne mycie wodą z mydłem oraz świeża bawełniana bieliz­na zapobiegają nieprzyjemnym zapachom. Jeśli jed­nak z pochwy wydobywa się wydzielina o niemiłym za­pachu lub jeśli srom brzydko pachnie, może to być sygnał infekcji i zamiast używać dezodorantów, lepiej udać się do lekarza.

Pocenie się i wydzielanie zapachów

Kolejną zmianą, jaką można zaobserwować w okre­sie dojrzewania, jest zwiększone wydzielanie potu pod pachami. Dzieje się tak w wyniku zwiększania się ak­tywności gruczołów potowych. Zmienia się też zapach potu na bardziej dorosły. Podobne zjawisko można za­obserwować w innych częściach ciała, takich jak stopy, okolice łona czy dłonie, które w tym okresie są bardzo często wilgotne i wydzielają inny zapach.

Chociaż są to jak najbardziej normalne oznaki doj­rzewania, to jednak wzmożona potliwość oraz wydzie­lanie różnych, nieprzyjemnych zapachów niepokoją nastolatków.

Ten niepokój jest wynikiem akcji reklamowej, która ma wywołać w nas lęk przed wydzielaniem przykrych woni.

Jeśli się jednak jest osobą zdrową i właściwie się odżywiającą, to zapachy nie powinny być zbyt dokucz­liwe. Regularna kąpiel i noszenie czystej odzieży spra­wią, że będziesz pachniała świeżo i czysto. Jeśli bardzo się pocisz i jest to dla ciebie kłopotliwe, noś bieliznę z czystej bawełny, która lepiej wchłania pot niż tkani­ny syntetyczne. Noś także bluzki, spódnice i spodnie z bawełny, wełny lub innych naturalnych włókien.

Gdy jesteśmy zdenerwowani, pocimy się więcej. W okresie dojrzewania ta właściwość nasila się. Wielu  nastolatków denerwując się ma spocone dłonie lub na­wet całe ciało. Jest to całkowicie normalne zjawisko. Jego natężenie znacznie się zmniejsza po osiągnięciu mniej więcej dwudziestu lat. Czasami może ci pomóc, jeśli zaakceptujesz ten fakt i przestaniesz się tak bar­dzo tym martwić.

Owłosienie pod pachami

W okresie dojrzewania rosną również włosy pod pa­chami. Większość dziewcząt zauważy je u siebie dopie­ro wtedy, gdy pojawi się owłosienie łonowe lub zacznie rozwijać się biust. Niektóre poczekają aż do pierwszej miesiączki, a dla jeszcze innych będzie to w ogóle pier­wszy objaw wejścia w dojrzewanie. Choć takie przy­padki zdarzają się dość rzadko, nie są niczym nienor­malnym. W końcu nadejdzie pora na inne zmiany, wzrost piersi i włosów łonowych, pierwszy okres.


Włosy na innych częściach ciała

Włosy na rękach i nogach w okresie dojrzewania mogą się stać znacznie ciemniejsze i obfitsze niż w dzieciństwie. Niektóre dziewczęta zauważą u siebie także włoski nad górną wargą.

Depilacja

W niektórych rejonach świata kobiety z mocno ow­łosionymi nogami i pachami uważane są za atrakcyj­niejsze od kobiet, które mają mniej włosów na tych częściach ciała. W naszej części globu przyjęły się inne wzory. Kobiety z owłosionymi nogami i pachami są w mniejszości i stanowią zdecydowane zaprzeczenie elegancji. Piękne i atrakcyjne panie, które oglądamy w kolorowych magazynach i na filmach, mają gładkie, nie owłosione nogi i okolice pach. Ale oczywiście nie jest to spowodowane tym, że nie rosną im włosy w tych miejscach. Po prostu je golą lub usuwają chemicznymi preparatami albo w inny sposób.
U chłopców także w okresie dojrzewania pojawia się owłosienie na rękach i nogach. Z reguły czują się z tego powodu bardzo dumni, bo znaczy to, że zaczy­nają być prawdziwymi mężczyznami. W ich przypad­ku jest dokładnie odwrotnie niż z nami – bujne włosy na przedramionach i nogach są uważane za męskie i atrakcyjne.

Oczywiście sama musisz zdecydować, czy usuwać włosy z nóg i z pach. Nie zawsze jest to łatwa decyzja ze względu na opinię otoczenia. Tak jak było to w przy­padku pewnej dziewczynki.

Nie miałam wcale zamiaru golić sobie nóg ale moja przyjaciół­ka zaczęła się śmiać: „No, co ty! Popatrz tylko, jakie ty masz włosy na nogach. Naprawdę chcesz tak wyglądać?" Zrobiło mi się głupio i zaczęłam je golić, choć nie miałam ochoty.

Niektóre dziewczyny chciałyby z kolei pozbyć się włosów, ale nie pozwalają im na to matki. Pamiętaj, że jest to jednak twoja decyzja, i jeśli mama ma coś prze­ciwko niej, musicie jakoś dojść do porozumienia, żebyś nie czuła się do niczego przymuszana. ( Mam nadzieję, że nie naraziłam się tym zbyt wielu mamom).

Jeśli w końcu zdecydujesz się, żeby ogolić sobie no­gi, pachy czy okolice nad górną wargą, musisz wiedzieć o jednej rzeczy: jeśli już raz zaczniesz je usuwać, będą odrastały coraz mocniejsze i ciemniejsze. Po jakimś czasie okaże się, że zabieg trzeba powtarzać co kilka dni, by skóra pozostała gładka.

Są cztery podstawowe sposoby pozbywania się włos­ków: golarką, za pomocą specjalnych kremów (depila­torów), wosku i w wyniku elektrolizy.

Możesz używać golarki, jeśli chcesz pozbyć się wło­sów z nóg, ale nigdy do depilowania miejsca nad górną wargą, bo mogą pozostać brzydkie, czarne i porośnięte szczeciną ślady na twarzy. Golarki mogą być elektrycz­ne lub zwykłe, ale przedtem upewnij się, czy są wys­tarczająco ostre i nie mają wyszczerbień, bo w prze­ciwnym razie możesz się zaciąć. Tępe żyletki mogą podrażnić lub skaleczyć skórę. Trzeba więc używać kremów lub mydła i golić zawsze pod włos. Jeśli zaś korzystamy z elektrycznej golarki, skaleczenie się jest prawie niemożliwe.Chemiczne środki depilujące usuwają włosy razem z cebulkami. Po położeniu kremu należy go zostawić przez chwilę i następnie zetrzeć. Razem z kremem u- suwamy także włoski. Nie wolno go używać, jeśli mo­żemy łatwo spowodować infekcję, zwłaszcza pod pa­chami. Niektóre kremy depilujące możesz stosować także do usuwania owłosienia na twarzy, ale do tego celu nie używaj nigdy depilatorów przeznaczonych do nóg. Mogą silnie podrażnić skórę twarzy.

Pamiętaj, że zawsze przed użyciem nowego kremu depilującego trzeba przeprowadzić test na małej po­wierzchni skóry, żeby sprawdzić, czy nie jesteś na ten środek uczulona. Odczekaj 24 godziny.

Innym sposobem usuwania owłosienia jest zastoso­wanie rozgrzanego wosku. Kładziemy go na miejsce, z którego chcemy usunąć włosy, czekamy, aż ostygnie, i odrywając wystygły wosk, usuwamy jednocześnie włoski razem z cebulkami. Są różne rodzaje wosku: do nóg, do twarzy oraz podbrzusza. Jest również wosk uniwersalny. Przed zastosowaniem zapoznaj się uważ­nie z instrukcją i przestrzegaj ściśle jej zaleceń!

Stosunkowo najmniej popularną metodą usuwania owłosienia jest elektroliza. Musisz pamiętać, że przy tej metodzie włoski przeważnie w końcu odrastają. E- lektroliza polega na użyciu prądu mającego zniszczyć cebulki. Tej metody na ogół używa się do usunięcia ow­łosienia z twarzy. Zabieg ten może wykonywać wyłącz­nie osoba specjalnie przeszkolona. Informacji zasięgnij w renomowanym zakładzie kosmetycznym.

Ponieważ mocno wycięte kostiumy kąpielowe są bardzo modne, wiele pytań dotyczyło usuwania owło­sienia łonowego. Jak mówiłam o tym już wcześniej, wyrywanie ani usuwanie go za pomocą chemikaliów nie są najlepszymi rozwiązaniami. Najlepiej jest je ogolić. Ruch maszynki powinien się odbywać „z wło­sem". Należy używać bardzo dużo kremu do golenia, ale przedtem pamiętać o teście. Jest również specjal­ny wosk przystosowany do usuwania owłosienia ło­nowego.

Reakcje na pojawienie się owłosienia łonowego

Niektóre dziewczęta w rozmowie z nami były na­prawdę podekscytowane pojawiającymi się włoskami. Oto co jedna z nich opowiedziała:


Pewnego dnia kąpałam się i zauważyłam rosnące na dole trzy małe, skręcone włoski, których nigdy dotąd nie miałam. Zawołałam mamę, żeby przyszła i zobaczyła. Poczułam się już na­prawdę dorosła.

Inna dziewczyna zwierzyła się nam, że nie wiedzia­ła, co się stało.


Zobaczyłam jakieś kręcone, czarne włoski i nie wiedziałam, co to takiego, więc wzięłam pincetę i wyrwałam je. Bardzo szybko odrosły i zaczęło się pojawiać tego więcej. Przyszło mi więc do głowy, że może tak musi być i że to jest normalne.

Rosnące po raz pierwszy włoski mogą cię zaniepo­koić, zwłaszcza jeśli nie wiesz, co oznaczają. Bardzo wiele dziewczyn wyrywa je sobie, gdy się pojawią. Nie jest to dobry pomysł, już choćby dlatego, że i tak zaraz odrosną. Poza tym wyrywanie włosków może podraż­nić skórę lub spowodować infekcję, nie mówiąc już o tym, że to bolesny zabieg. Wiele dziewcząt opowiada­ło nam, jak bardzo były podekscytowane pojawieniem się owłosienia, ale nie wszystkie są tym zachwycone. Jedna z mniej uszczęśliwionych zwierzyła się nam:


Nie czułam się jeszcze gotowa. Pamiętam, że kiedy zauważyłam pierwsze rosnące wioski pomyślałam: „Och! Nie! Nie chcę, żeby to się już zaczęło!" Zaraz potem zaczęły mi rosnąć piersi, i to było tak, że zupełnie nagle miałam dorosłe ciało, ale wewnątrz wciąż czułam się dzieckiem.

Inna dziewczyna oświadczyła, że była dumna i za­fascynowana tymi oznakami dorosłości, ale jednocześ­nie czuła się trochę niepewnie.

Bardzo się bałam, że będę już całkiem dorosła i cały czas będę musiała nosić wysokie obcasy zamiast łazić po drzewach i do­kazywać. Ale kiedy się to stało, tak naprawdę nic się nie zmieniło i zachowywałam się tak jak dawniej.

Wszystkie dziewczęta, z którymi rozmawiałyśmy, bez względu na to, czy czuły się dobrze, czy źle z tym, co je spotkało (najczęściej trochę tak, trochę tak), zga­dzały się z jedną rzeczą, że rozmowa o uczuciach, jakie budzi w was najwcześniejsza oznaka dojrzewania, mo­że wiele tu pomóc. Czytanie naszej książki razem z drugą osobą może być dobrym początkiem takiej roz­mowy.

Kolor i obfitość owłosienia łonowego

U niektórych kobiet włosy w okolicy sromu rosną bardzo obficie, u innych skąpo. Mogą też być różnego koloru: blond, brązowe, czarne czy rude, i wcale nie musi to być ten sam kolor, w jakim są włosy rosnące na głowie. Mają jednak tę samą co one właściwość: mo­gą siwieć w starszym wieku.


Po co jest owłosienie łonowe?

Pytanie, które często zadają mi dziewczęta w klasie, brzmi: „ Dlaczego mamy włosy łonowe?"
Gęste i skręcone włosy, tak jak rzęsy, zatrzymując kurz i brud pomagają utrzymać w czystości srom i chronią ten wrażliwy w naszym ciele obszar, podob­nie jak rzęsy ochraniają nasze oczy. W dzieciństwie włosy tu nie rosną, bo obszar ten nie jest tak wrażliwy jak w okresie pokwitania.

Pięć etapów rozwoju owłosienia łonowego

Lekarze wyodrębnili pięć etapów pojawiania się ow­łosienia łonowego. Możesz znajdować się w jednej z tych faz lub pomiędzy jedną a drugą. Spró­buj sprawdzić, w której z nich aktualnie jesteś.

Faza pierwsza zaczyna się z chwilą narodzin i trwa przez całe dzieciństwo. Na tym etapie wzgórek i wargi większe zupełnie są pozbawione owłosienia lub pokry­te delikatnym, jasnym puszkiem, podobnym do wło­sów na brzuchu, ale nie jest to owłosienie łonowe.Fazę drugą rozpoczyna pojawienie się pierwszych oznak właściwego owłosienia. Jeśli w dzieciństwie zauważyłaś jakieś włoski rosnące na sromie, łatwo ci będzie określić różnicę między nimi a właściwym owło­sieniem, ponieważ pojawiające się teraz włosy są dłuż­sze, bardziej skręcone i ciemniejsze. Z początku mogą być jeszcze delikatne, bardzo lekko skręcone i może być ich niewiele. Bywają nieraz kłopoty z dostrzeże­niem ich.

W fazie trzeciej jest ich już znacznie więcej, są o wiele twardsze, mocniej skręcone niż dotąd. Pokry­wają większą powierzchnię wzgórka i warg niż w fazie poprzedniej.

W fazie czwartej włosy są jeszcze mocniejsze, jesz­cze bardziej skręcone, jeszcze ciemniejsze i pokrywają jeszcze większy obszar wzgórka i warg.

Faza piąta to faza dorosła. Włosy są już grube, gęste i mocno skręcone. Zajmują obszar większy niż w fazie czwartej, kształtem przypominający odwrócony trój­kąt. U niektórych kobiet włosy sięgają nawet do pępka i pokrywają górną część ud.

Owłosienie łonowe może się pojawić już w wieku ośmiu lat, ale może równie dobrze nie wystąpić jesz­cze nawet w wieku szesnastu lat. Większość dziew­cząt osiąga fazę trzecią w wieku jedenastu-trzynastu lat. Większość dziewcząt zaczyna miesiączkować bę­dąc w czwartej fazie rozwoju owłosienia łonowego. Jest też wiele dziewcząt, które przeżyją swoją pierwszą miesiączkę już w trzeciej, a niektóre nawet w drugiej fazie. Ale są i takie, które nie zaczną menstruacji, do­póki nie osiągną fazy piątej. Jeśli jednak zaczniesz miesiączkować przed pojawieniem się jakichkolwiek oznak owłosienia łonowego i zanim twoje piersi zaczną się rozwijać, radzimy ci porozmawiać z lekarzem. Nie musi to koniecznie oznaczać, że jest z tobą coś nie w po­rządku, ale może sygnalizować jakieś komplikacje.

Owłosienie łonowe

Są to mocno poskręcane włoski, pojawiające się w miejscu, gdzie łączą się nogi. To miejsce nazywane jest też sromem lub okolicą łonową. Niektórzy mówią na to pochwa, ale nie jest to prawidłowe określenie, ponieważ znajduje się ona wewnątrz ciała.
Jeśli staniesz bokiem do lustra, zauważysz, że mały fragment ciała w tej okolicy jest nieco bardziej wysu­nięty niż cała reszta, tworząc coś w rodzaju wzgórka, nazywanego wzgórkiem Wenery (Wenera, jak zape­wne wiecie, była rzymską boginią miłości). Naukową nazwą jest wzgórek łonowy. Jest to część wspomnianej już okolicy łonowej. O pochwie i wewnętrznych narzą­dach rodnych będziemy mówić nieco później. Teraz skoncentrujemy się na wzgórku łonowym.

Stanowi go warstwa tkanki tłuszczowej, leżąca pod skórą, która okrywa nieco wystającą kość łonową. Jeśli naciśniesz lekko wzgórek Wenery, łatwo j ą pod nim wyczujesz. Jakkolwiek go nazwiemy, zauważysz wcze­śniej czy później pojawiające się w tej okolicy kręcone, ciemne włosy.

Patrząc od wzgórka łonowego w dół, możesz zauwa­żyć, że skóra tworzy jakby dwa schodzące się fałdy. Nazywamy je z łaciny labia maiora lub po polsku – wargi większe. U wielu dziewcząt właśnie na krawę­dziach tych warg zacznie pojawiać się owłosienie, u in­nych – na samym wzgórku.